المِعْراج

سَأَلَ سائل بِعَذَاب واقِعࣲ

پرسنده‌ای به (علت) عذاب واقع‌شونده‌ای (از آنکه اگر واقعیت دارد پس چرا اکنون از آن اثری نیست،) پرسید.

لِل کافِرین لَیسَ دافع

(عذابی) که اختصاص به کافران دارد (و) آن را بازدارنده‌ای نیست‌.

مِّنَ الله ذی المعارج

(و) از جانب خدا (است)، صاحب (بخشایش) کل درجات‌.

تعروج المَلائِکة ورّوح الیه فی یوم کانا مِقدارُهُ خمسین الف سنة

فرشتگان و روح، در روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است سویش بالا می‌روند.

فاصبر صبرن جمیلاً

پس صبرکن، صبری نیکو.

اِنَّهُم یرونه بعیداً

بی‌گمان آن (عذاب) را دور می‌بینند،

وَنَرَیٰهُ قَرِیبࣰا

و (ما) آن را نزدیکش می‌بینیم.

یوم تَکونُ السَّماء کالمهلی

روزی که آسمان‌ها چون ته‌مانده‌ی روغن زیتون گداخته است‌.

وَ تَکونُ الجبل کالععنی

و کوه‌ها چون پشمِ زده شده است.

یسئلو حمیم حمیم

و هیچ دوست صمیمی دوست صمیمی(اش) را نپرسد.

یُبَصَّرُونَهُم یَوَدُّ المجرم لَو یَفتَدی عذاب یومیز بِبَنِیهِ

آنان به ایشان بس نشان داده می‌شوند. گناهکار دوست می‌دارد کاش برای رهایی از عذاب آن روز، می‌توانست پسران خود را (به جای خود) عوض دهد،

وصاحبتۀ و برادرش

و (نیز) همسرش را و برادرش را،

وفسیلته اللتی تُـٔۡوِیهِ

و جداساخته‌اش [:مادرش] را که پناهش می‌دهد،

ومَن فی الارض جمیعاً ثُمَّ یُنجِیهِ

و هر که را که در روی زمین است‌، همه را (عوض دهد) و سپس خود را نجات دهد.

اِنَّها لَظَىٰ

نه چنین است. همانا آن (آتش) زبانه‌دار است.

نَزَّاعَةࣰ لِششَوا

پوست سر و اندام) بریان شده را بس برکَنَنده است.

تَدُوا اَدبار

هر که را پشت کرده و روی برتافته است (به خود) می‌خواند.

وجمع فَأوعیٰ

و گردآورده(هایی) پس (آن را) انباشته‌.

اِنَّ الانسان خُلِقَ هلواعًا

به‌راستی انسان سخت آزمند (و بی‌تاب) خلق شده است.

اِزا مَسَّهُ الشّر جَزُوعࣰا

چون صدمه‌ای به او در رسد جزع و لابه‌کُننده است.

وَإِذَا مَسَّهُ الخیر منوعاً

و چون خیری به او رسد (آن را از دیگران) بازدارنده است.

اِلا المصلین

بجز نمازگزاران،

الذین هم علی صلاتهم دائیمون

آنان که ایشان بر نمازشان پایدار‌انند.

ولذین اموا ایمان لِهِم حَقّ

و (هم) آنان که در اموالشان حقی معلوم است،

للسائل ول محرومی

برای سائل و محروم.

ولذین یُصَدِّقُونَ بیوم ٱلدِّینِ

و کسانی که روز جزا را باور دارند،

ولذین عذاب مشفقون

و کسانی که از عذاب پروردگارشان با بزرگ‌داشتنش می‌هراسند.

اِنَّ عَذاب رَبِّهِم غیر مأمون

بی‌گمان عذاب پروردگارشان (از کافران) بازداشته نیست.

ولذین هم لِفُرُوجِهَم حَـٰفِظُونَ

و کسانی که برای (نگهداری) عورت‌هاشان حافظانند.

اِلا اَزوَ ایمان جِهِم اَو مَلَكَت ایمانُهُم فَإِنَّهُم غیر مَلُومِینَ

مگر بر همسران خود یا کنیزانشان؛ پس (در این صورت) مورد نکوهش نیستند.

فَمَنِ ابتَغی وَرَاۤءَ ذَ ایمان لِکَ فَأُو۟لَـٰۤىِٕكَ هم العادون

پس هرکس پا از این (حد) فراتر نهد آنان، (هم) ایشان از حد درگذرندگانند.

ولذین هم لأماناتهم وعهدهیم رَ ایمان عون

و کسانی که امانتشان و پیمانشان را رعایت‌کنندگانند.

ولذین بِشَهَـٰدَ ایمان تهم قائیمون

و آنان که به شهادتهایشان ایستایند.

ولذین هم علی صلاتهم یُحافِظون

و کسانی که برنمازشان محافظت دارند.

اولئیک فی مکرمون

اینانند که در باغ‌هایی (در بهشت) گرامی‌اند.

فَمَالِ الذین کَفَرُوا۟ قبلک مهطعین

پس آنان را که کفر ورزیده‌اند، چه شده (که) سویت نگرانند؟

عَنِ الیمین واعن الشمالی عِزِینَ

(گروه گروه)، از راست و چپ (از تو) فراری و متنفرند.

أیَطمَعُ کُلُّ امری مِنهُم ان یُدخَلَ جنّت نَعیم

آیا هر یک از آنان طمع می‌بندد که در بهشت پرنعمت در آورده شود؟

مِمّا یَعْلَمُونَ

نه چنان است. ما آنان را بی‌گمان از آنچه (خود) می‌دانند آفریدیم.

اُقسِمُ بِرَبِّ المشارق وَلمَغارِب لَقادِرون

پس به پروردگار خاوران و باختران سوگند یاد نمی‌کنم (که) بی‌گمان ما تواناییم،

ان نُبَدِّلَ خیرن مِنهُم وَما نَحنُ بِمَسۡبُوقِینَ

بر اینکه (آن‌ها را) تبدیل به همانند‌شان گردانیم. و ما درمانده نیستیم.

فَذْرُهُم یَخُوضُوا وَیْلَعْبُوا حتّیٰ یُلَـٰقُوا۟ یومهم الذی یوعَدون

پس واگذارشان (تا در باطلشان) فرو روند و بازی کنند تا روزی را که وعده داده می‌شوند ملاقات کنند.

یوم یَخرُجون مِنَ الاجداث سَراعاً کأنّهُم اِلی نُصُب یوفیضون

روزی که از گورهاشان برون آیند گویی با یکدیگر فراسوی جایگاه‌هایی معین شده روانند.

خَـٰشِعَةً ابصاروهوم تَرهَقُهُم ذلت ذَ ایمان لِکَ الیوم الذی کانو یوعَدون

حال آنکه دیدگانشان (از ترس) فرو هشته، خواری فراگیرشان می‌گردد. این (همان) روزی است (که) وعده داده می‌شده‌اند.