عَلَق

اقرأ بسم رَبِّک الذی خَلَق

بخوان به نام پروردگارت که آفرید.

خَلَق الانسان علق

انسان را از علق [:میلیون‌ها آویزه‌ی منی] آفرید.

اقرأ وَ رَبُّكَ الاکرامو

بخوان و پروردگار تو کریم‌ترین است.

الذی عَلَّمَ بل قلم

کسی که با قلم آموزش داد.

عَلَّمَ الانسان لم یعلم

آنچه را که انسان نمی‌دانست به او آموزش داد.

اِنَّ الانسان لَیْطَغی

چنان نیست (که انسان سرنهد). همواره انسان بی‌گمان سرکشی می‌کند،

ان رَآهُ استغنی

که خود را بی‌نیاز دید.

اِنَّ اِلی رَبِّک الرُّجعی

بی‌امان بازگشت(شان) سوی پروردگار تو است.

ارایتا الذی ینهای

آیا دیدی آن کس را که باز می‌داشت‌؛

عبدا اِزا صلا

بنده‌ای را آن‌گاه که نماز می‌گزارد؟

ارایتا اِن کانا علی الهدیٰ

آیا دیدی اگر آن بنده بر هدایت، راهوار و استوار بوده،

اَو اَمَرَ بِالتَّقوی

یا (دیگران را هم) به پرهیزگاری واداشته؟

ارایتا اِن کَذَّبَ وَ تَوَلَّیٰ

آیا دیدی اگر (این) بازداشته شده به تکذیب پردازد و روی برگرداند (چه کیفری در پیش دارد)؟

الم بِأَنَّ الله یَرَىٰ

مگر ندانست که خدا همواره می‌بیند؟

لاین لم یَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِیَةِ

زنهار! اگر به‌راستی باز نایستد، پیشانیش را بی‌امان سخت برگیریم؛

ناصیه کاذبه خَاطِئَةࣲ

(همان) پیشانی دروغزنِ خطاکار را.

فَلیدُ نادیه

پس باید گروه ویژه‌ی خود را بخواند.

سَندو الزبانیه

به زودی آتش‌بانان را فراخوانیم.

توطعه وسجود وقتاریب

زنهار! فرمانش مبر و سجده کن و برای قرب الهی کاوش و پویش نمای.