صف

سَبَّحَ لِلَّهِ فی السَّماء ایمان ته وَما فی وَهُوَ العزیز الحکیم

آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است برای خدا تسبیح گفتند و اوست عزیز حکیم.

یا أیها الذین امنوا لِمَ تَقُولُونَ تَفۡعَلُونَ

هان ای کسانی که ایمان آوردید! چرا چیزی می‌گویید که (آن را) انجام نمی‌دهید.

کَبُرَ مقتن عِندَ الله ان تَقُولُوا۟ تَفۡعَلُونَ

بزرگ‌خشمی است نزد خدا که بگویید آنچه را انجام نمی‌دهید.

اِنَّ الله یُحِبُّ الذین یوقاتیلون فی سَبِیلِهِۦ صَفّاً بنیان مرصوص

خدا همواره کسانی را دوست دارد که در راه او صف‌کشید‌گان - چنان که گویی بنایی ریخته شده از سُرب هستند - کشتار می‌کنند.

وَإِذ قالَ لقومهی یا قومی لِمَ تُؤۡذُونَنِی تَعْلَمُونَ اَنّی رسول الله فَلَمَّا زاغوا اَزاغَ الله قولُوبَهُم والله الْقَوْمَ الفاسقین

و چون موسی به قوم خود گفت: «ای قوم من! چرا آزارم می‌دهید، با اینکه به‌درستی می‌دانید من به راستی فرستاده‌ی خدا فراسوی شما هستم‌؟» پس چون (از حق) برگشتند، خدا (هم) دل‌هایشان را (همچنان از آن) برگردانید و خدا مردم نافرمان را هدایت نمی‌کند.

وَإِذ قالَ عِیسَى اِبنُ مریم یابانی اسرا ایمان ایل اِنی رسول الله مُصَدِّقاً لِیما بین یدَیَّ مِنَ التوراة وَمُبَشِّراً برَسول یَأۡتِی بعدی اسمُهُ احمد فَلَمَّا جاآهُم بل-بینات هَذا سِحر مبین

و چون عیسی پسر مریم گفت: «ای فرزندان اسرائیل! من به‌راستی فرستاده‌ی خدا سوی شمایم، حال آنکه تورات را که در برابر من است تصدیق کننده‌ام و به فرستاده‌ای که پس از من می‌آید و نام او احمد (ص) است بشارتگرم.» پس هنگامی‌که برایشان دلایلی روشن آورد، گفتند: «این سحری آشکارگر است.»

اظلم ممّن افترا علی الله الکذبه وَهُوَ یدعی اِلی اسلام والله الْقَوْمَ الظالمین

و چه کسی ستمگرتر از آن (نا)کس است که با وجود آنکه سوی تسلیم (در برابر خدا) فرا خوانده می‌شود، بر خدا دروغ می‌بندد؟ و خدا ستمگران را راه نمی‌نماید.

یوریدونا لِیُطْفِئُوا نُورَ الله بِأَفۡوَ ایمان هِهِم والله مُتَمِّم نوریهی وَلَاو کره الکافرون

می‌خواهند نور خدا را با دهان‌هاشان خاموش کنند حال آنکه خدا -گر چه کافران را بسی ناخوش آید- نور خود را کامل‌کننده است.

هُوَ ارسل رسوله بل هدی ودینه الحق لِیُظۡهِرَهُۥ علی ٱلدِّینِ کُلّهِی وَلَاو کره المشرکون

اوست کسی که فرستاده‌ی خود را به تمامی هدایت و آیین راستای پابرجا روانه کرد تا آن را بر هر چه دین است برتر گرداند؛ هر چند مشرکان را بسی ناخوش آید.

یا أیها الذین امنوا هل ادولکوم علی تِجَـٰرَةࣲ تُنجیکُم عذابین

هان ای کسانی که ایمان آوردید! آیا شما را بر تجارتی راه نمایم (که) شما را از عذابی دردناک می‌رهاند؟

تومینون بالله وَرَسُولِهِۦ وَتُجَاهِدُونَ فی سَبِیلِ الله بِأَمۡوا ایمان لکم وَ أَنفُسِكُم ذَ ایمان لکم خیر لَکُم اِن تَعْلَمُونَ

به خدا و فرستاده‌اش ایمان می‌آورید و در راه خدا با اموالتان و جان‌هاتان جهاد کنید. این (گذشت و فداکاری) اگر می‌دانسته‌اید، برای شما بهتر است؛

یغفر لَکُم زُنوبُکُم وَیُدحِلكُم تَجۡرِی مِن تَحتَها الانهار وَماسینَ طیبه فی جنّت ذَ ایمان لِکَ الْفَوْزُ العظیم

تا گناهان دنباله‌دارتان را برایتان بپوشاند و شما را در باغ‌هایی که از زیر (درختان)شان نهرها روان است و (در) سراهایی خوش، در باغ‌های همیشگی در آورد. این (خود) کامیابی راحت (و) بزرگ است.

وَ أُخری تحبونه نصر مِّنَ الله وفتح وبَشّیر المؤمنین

و (رحمتی) دیگر (که) آن را دوست دارید، یاری و پیروزی نزدیکی از جانب خداست و مؤمنان را (بدان) بشارت ده.

یا أیها الذین امنوا کونوا انصار الله قالَ عِیسَى اِبنُ مریم لل حَواریّن انصاری اِلی قالَ الحواریون نَحنُ انصار فَأَمَنَت طائفه بَنِیۤ اسرا ایمان ایل وَ کَفَرَت فَأیَّدنا الذین امنوا علی عَدُوِّهِم فَأَصۡبَحُوا۟ ظاهِرینَ

هان ای کسانی که ایمان آوردید! یاران خدا باشید. همان گونه که عیسی پسر مریم به حواریان گفت: «یاران من سوی خدا، چه کسانی‌اند؟» حواریان گفتند: «ما یاران خداییم‌.» پس گروهی از اسرائیلیان ایمان آوردند و گروهی کافر شدند. پس کسانی را که ایمان آوردند علیه دشمنانشان تأیید کردیم تا (بر آنان) چیره شدند.