1 وَٱلۡمُرۡسَلَـٰتِ عُرۡفࣰا

والمرسلت عرفان

سوگند به فرستادگان شناخته شده (بر محور ایمان)؛

2 فَٱلۡعَـٰصِفَـٰتِ عَصۡفࣰا

فالعاصفات عَصۡفࣰا

پس (آن) توفندگان توفانی؛

3 وَٱلنَّـٰشِرَ ٰ⁠تِ نَشۡرࣰا

والناشره ایمان ته نشرن

سوگند به پخش‌کنندگان پخش‌کردنی؛

4 فَٱلۡفَـٰرِقَـٰتِ فَرۡقࣰا

فَالْفَارِقَاتِ فَرۡقࣰا

پس به جدایی‌افکنان (آن) جدایی‌افکندنی‌؛

5 فَٱلۡمُلۡقِیَـٰتِ ذِكۡرًا

فالمولکیاتی ذِکْرا

پس به افکنندگان یادواره‌ای‌؛

6 عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا

عُذراً اَو نُذۡرًا

معذوران یا هشدار‌دهندگان‌.

7 إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَ ٰ⁠قِعࣱ

توعدونون لَوَ ایمان قاف

همواره آنچه وعده یافته‌اید بی‌چون شدنی است.

8 فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتۡ

فَإِذَا آن‌نُجُوم طمسَت

پس هنگامی که ستارگان محو شوند،

9 وَإِذَا ٱلسَّمَاۤءُ فُرِجَتۡ

وَإِذَا السَّماء فُرِجَت

و آن‌گاه که آسمان سوراخ شود،

10 وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ نُسِفَتۡ

وَإِذَا الجبل نُسِفَتۡ

و آن‌گاه که کوه‌ها از جا کنده شوند،

11 وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتۡ

وَإِذَا الرسول اوقّتت

و آن‌گاه که پیامبران برایشان وقت مقرر گردد.

12 لِأَیِّ یَوۡمٍ أُجِّلَتۡ

لِ أَیِّ یوم اُجِّلَت

برای چه روزی [:وقتشان] تأخیر شده است‌؟

13 لِیَوۡمِ ٱلۡفَصۡلِ

لیومی الفصل

برای روز جدایی‌.

14 وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا یَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ

ادراکا یوم الفصل

و تو را چه فهماند روز جدایی چیست‌؟

15 وَیۡلࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِینَ

ویل یومئذ للمکذبین

(در) چنان روزی وای بر تکذیب‌کنندگان!

16 أَلَمۡ نُهۡلِكِ ٱلۡأَوَّلِینَ

الم نُهۡلِكِ الاولین

مگر پیشینیان را هلاک نکردیم‌؟

17 ثُمَّ نُتۡبِعُهُمُ ٱلۡـَٔاخِرِینَ

ثُمَّ نُتۡبِعُهُمُ الآخرین

سپس از پی آنان دیگران را می‌بریم‌.

18 كَذَ ٰ⁠لِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِینَ

کَذَ ایمان لِکَ نفعَلُ بل مجرمین

با مجرمان چنان می‌کنیم.

19 وَیۡلࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِینَ

ویل یومئذ للمکذبین

(در) چنان روزی وای بر تکذیب‌‌کنندگان‌!

20 أَلَمۡ نَخۡلُقكُّم مِّن مَّاۤءࣲ مَّهِینࣲ

الم نخ لقکم مِّن ماء مهین

مگر شما را از آبی بی‌مقدار نیافریدیم‌؟

21 فَجَعَلۡنَـٰهُ فِی قَرَارࣲ مَّكِینٍ

فَجَعَلْناه فی قرار مَّكِینٍ

پس آن را در جایگاهی استوار نهادیم،

22 إِلَىٰ قَدَرࣲ مَّعۡلُومࣲ

اِلی قدر معلوم

تا اندازه‌ای معین،

23 فَقَدَرۡنَا فَنِعۡمَ ٱلۡقَـٰدِرُونَ

فقدَرنا فَنِعۡمَ القادرون

پس اندازه‌گیری کردیم، پس چه خوب توانای اندازه‌گیریم.

24 وَیۡلࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِینَ

ویل یومئذ للمکذبین

(در) چنان روزی وای بر تکذیب‌کنندگان!

25 أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ كِفَاتًا

الم نجعلی الارض کفاتاً

مگر زمین را پرنده‌ای تندپرواز و نگهبان ننهادیم‌؟

26 أَحۡیَاۤءࣰ وَأَمۡوَ ٰ⁠تࣰا

اَحیاءُن واموا ایمان تاً

نگهبانِ سرنشینانش، چه زندگان و چه مردگان‌،

27 وَجَعَلۡنَا فِیهَا رَوَ ٰ⁠سِیَ شَـٰمِخَـٰتࣲ وَأَسۡقَیۡنَـٰكُم مَّاۤءࣰ فُرَاتࣰا

وجعلنا فِیهَا رَوَ ایمان سِیَ شامخات وَاَسۡقَیۡنَـٰکُم فراتاً

و کوه‌های سر بلند در آن نهادیم. و به شما آبی گوارا نوشانیدیم.

28 وَیۡلࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِینَ

ویل یومئذ للمکذبین

(در) چنان روزی وای بر تکذیب‌کنندگان!

29 ٱنطَلِقُوۤا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

انطالقو اِلی کُنتُم بِهِی تُكَذِّبُونَ

رها شوید سوی همان چیزی که آن را تکذیب می‌کردید.

30 ٱنطَلِقُوۤا۟ إِلَىٰ ظِلࣲّ ذِی ثَلَـٰثِ شُعَبࣲ

انطالقو اِلی ظل ذی ثَلاث شُعَب

رها شوید سوی سایه‌ای آتشین (که) سه گوشه دارد.

31 لَّا ظَلِیلࣲ وَلَا یُغۡنِی مِنَ ٱللَّهَبِ

لا ظلیل یُغنی مِنَ اللهَبِ

نه سایه‌بان است و نه از شعله(ی آتش) بی‌نیاز می‌کند.

32 إِنَّهَا تَرۡمِی بِشَرَرࣲ كَٱلۡقَصۡرِ

اِنَّها تَرمی بِشَرَر قل قصری

(این آتش سیاه‌فام) چون کاخی (آتشبار) شراره می‌افکند،

33 كَأَنَّهُۥ جِمَـٰلَتࣱ صُفۡرࣱ

کأنه‌حو جمالتن صفر

گویی به‌راستی شترانی زرد رنگند

34 وَیۡلࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِینَ

ویل یومئذ للمکذبین

(در) چنان روزی وای بر تکذیب‌کنندگان‌!

35 هَـٰذَا یَوۡمُ لَا یَنطِقُونَ

هَذا یوم یَنطِقُونَ

این روزی است که دم نمی‌زنند،

36 وَلَا یُؤۡذَنُ لَهُمۡ فَیَعۡتَذِرُونَ

یُؤذَنُ لَهُم فَیَعۡتَذِرُونَ

و رخصت (هم) نمی‌یابند تا پوزش بخواهند.

37 وَیۡلࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِینَ

ویل یومئذ للمکذبین

(در) چنان روزی وای بر تکذیب‌کنندگان!

38 هَـٰذَا یَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِۖ جَمَعۡنَـٰكُمۡ وَٱلۡأَوَّلِینَ

هَذا یوم جَمَعنَاکُم ول اولین

این (همان) روز جدایی است! شما و (جمله‌ی) پیشینیان را گرد آوردیم.

39 فَإِن كَانَ لَكُمۡ كَیۡدࣱ فَكِیدُونِ

فَإِن کانا لَکُم کَید فَكِیدُونِ

پس اگر حیله‌ای دارید، با من حیله کنید.

40 وَیۡلࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِینَ

ویل یومئذ للمکذبین

(در) چنان روزی وای بر تکذیب‌کنندگان!

41 إِنَّ ٱلۡمُتَّقِینَ فِی ظِلَـٰلࣲ وَعُیُونࣲ

اِنَّ المتقین فی ظلال وعیون

پرهیزگاران بی‌گمان (در) زیر سایه‌ها و در (کنار) چشمه‌سارانند،

42 وَفَوَ ٰ⁠كِهَ مِمَّا یَشۡتَهُونَ

وفو ایمان کهَ مِمَّا یَشۡتَهُونَ

و (کنار) هر میوه‌ای از آنچه خوش دارند.

43 كُلُوا۟ وَٱشۡرَبُوا۟ هَنِیۤـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

کُلُوا وَشْرُبو هنیئا بِمَا تَعْمَلُونَ

«به (پاداش) آنچه می‌کردید، با گوارایی بخورید و بیاشامید،»

44 إِنَّا كَذَ ٰ⁠لِكَ نَجۡزِی ٱلۡمُحۡسِنِینَ

کَذَ ایمان لِکَ نَجزی المحسنین

«ما به‌راستی نیکوکاران را چنان پاداش می‌دهیم.»

45 وَیۡلࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِینَ

ویل یومئذ للمکذبین

(در) چنان روزی وای بر تکذیب‌کنندگان!

46 كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِیلًا إِنَّكُم مُّجۡرِمُونَ

کُلُوا وَتَمَتَّعُوا۟ قلیلاً اِنَّکُم مجرمون

(ای کافران! در دنیا) بخورید و اندکی برخوردار شوید (که) شما بی‌امان مجرمانید.

47 وَیۡلࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِینَ

ویل یومئذ للمکذبین

(در) چنان روزی وای بر تکذیب‌کنندگان‌!

48 وَإِذَا قِیلَ لَهُمُ ٱرۡكَعُوا۟ لَا یَرۡكَعُونَ

وَإِذَا قِیلَ لَهُمُ ارکعوا یَرکَعُونَ

و هنگامی که به آنان گفته شود: «رکوع کنید.» رکوع نمی‌کنند.

49 وَیۡلࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِینَ

ویل یومئذ للمکذبین

(در) چنان روزی وای بر تکذیب‌کنندگان!

50 فَبِأَیِّ حَدِیثِۭ بَعۡدَهُۥ یُؤۡمِنُونَ

فَبِأَیِّ حدیث بَعدُه یومینون

پس به کدامین حدیثی پس از خدا (و قرآن) ایمان می‌آورند؟

المُرسِلات

این سوره به زبان‌های دیگر