1 وَٱلۡفَجۡرِ

วัล-ฟัจ-ริ

ขอสาบานด้วยยามรุ่งอรุณ

2 وَلَیَالٍ عَشۡرࣲ

วะลายาลิน อัชร์

และด้วยค่ำคืนทั้งสิบ

3 وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ

วอช-ชะฟี วัลวะตรี

และด้วยสิ่งที่เป็น คู่ และที่เป็นคี่

4 وَٱلَّیۡلِ إِذَا یَسۡرِ

วัลลัยลี อีซา ยาซริ

และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันโคจรไป

5 هَلۡ فِی ذَ ٰ⁠لِكَ قَسَمࣱ لِّذِی حِجۡرٍ

เฮล เฟ ซา ความเชื่อ เล-กา กะซัม ลิซี ฮิจรฺ

ในดังกล่าวนั้นเป็นการสาบาน สำหรับผู้ที่มีปัญญามิใช่หรือ?

6 أَلَمۡ تَرَ كَیۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

อะลัม ทารา ไคฟา ฟะละ รอบบุกะ บิอัด

เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้ากระทำต่อพวกอ๊าดอย่างไร ?

7 إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ

อิราม ซาต อัล-อิมาด

(แห่ง) อิร็อม พวกมีเสาหินสูงตะหง่าน

8 ٱلَّتِی لَمۡ یُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِی ٱلۡبِلَـٰدِ

อัล-ลาตี ลำ ยุฆลัก มิซลุฮา เฟ อัล-บิลาดี

ซึ่งเยี่ยงนั้นมิได้ถูกสร้างตามหัวเมืองต่าง ๆ

9 وَثَمُودَ ٱلَّذِینَ جَابُوا۟ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ

ษะมูดะ อัล-ลาซีนา จาบู อัส-ซัคระ บิล-วาดี

และพวกซะมูดผู้สกัดหิน ณ หุบเขา

10 وَفِرۡعَوۡنَ ذِی ٱلۡأَوۡتَادِ

ฟิรเอาน ซี อัล เอาตาด

และฟิรเอานฺ เจ้าแห่งตรึงเสาเต๊นท์

11 ٱلَّذِینَ طَغَوۡا۟ فِی ٱلۡبِلَـٰدِ

อัล-ลาซีนา ตะเฆา เฟ อัล-บิลาดี

บรรดาผู้ละเมิดเหล่านั้นตามหัวเมืองต่าง ๆ

12 فَأَكۡثَرُوا۟ فِیهَا ٱلۡفَسَادَ

ฟะอัซรู ฟีฮา อัล-ฟะซาดะ

แล้วก่อความเสียหายอย่างมากมายในหัวเมืองเหล่านั้น

13 فَصَبَّ عَلَیۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ

ฟะซับบะ อะลัยฮิม รอบบุกะ เซาต์ อะซาบิน

ดังนั้นพระเจ้าของเจ้าจึงกระหน่ำการลงโทษนานาชนิดบนพวกเขา

14 إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ

อินนา รอบบัก ลาบิล-มิรซาดี

แท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้นทรงเฝ้าดูอย่างแน่นอน

15 فَأَمَّا ٱلۡإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَیَقُولُ رَبِّیۤ أَكۡرَمَنِ

ฟะอัมมา อัล-อินซาน อีซา อิบตะลายุฮุ รอบบุฮุ ฟะอักรามะฮุ วะ นะอามะฮุ ฟะยากูลุ รับบี อักรามะนิ

ส่วนมนุษย์นั้น เมื่อพระเจ้าของเขาทรงทดสอบเขา โดยทรงให้เกียรติเขาและทรงโปรดปรานเขา เขาก็จะกล่าวว่าพระเจ้าของฉันทรงยกย่องฉัน

16 وَأَمَّاۤ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَیۡهِ رِزۡقَهُۥ فَیَقُولُ رَبِّیۤ أَهَـٰنَنِ

อีซา อิบตะลายุฮุ ฟะกะดะระ อะลัยฮิ ริซกะฮุ ฟะยากูลุ รับบี อะฮาเนนิ

แต่ครั้งเมื่อพระองค์ทรงทดสอบเขาทรงให้การครองชีพของเขาเป็นที่คับแคบแก่เขา เขาก็จะกล่าวว่า พระเจ้าของฉันทรงเหยียดหยามฉัน

17 كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡیَتِیمَ

กัลลา บัล ลา ตุกริมูน อัล-ยะตีม

มิใช่เช่นนั้นดอก แต่ว่าพวกเจ้ามิได้ให้เกียรติแก่เด็กกำพร้าต่างหาก

18 وَلَا تَحَـٰۤضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِینِ

ตะฮัดดุน อะลา ตามีม อัล-มิสกีน

และพวกเจ้ามิได้ส่งเสริมกันในการให้อาหารแก่คนยากจนขัดสน

19 وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰا لَّمࣰّا

วะ-ตา-กูลูน อัต-ตุรอซะ อักลาน ลัมมะ

และพวกเจ้ากินมรดกกันอย่างหมดเกลี้ยง

20 وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّا جَمࣰّا

วา ตุฮิบบูนา อัล-มาล ฮุบบัน จัม

และพวกเจ้ารักสมบัติกันอย่างมากมาย

21 كَلَّاۤۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّا دَكࣰّا

อีซา ด็อกเตะ อัล-อาร์ด ดักกะ ดักกะ

หามิได้ เมื่อแผ่นดินถูกทำให้สั่นสะเทือนเป็นผุยผง

22 وَجَاۤءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّا صَفࣰّا

วะจา รอบบุกะ วัล มาลัก ซัฟฟัน ซัฟฟัน

และพระเจ้าของเจ้าเสด็จมาพร้อมทั้งมะลาอิกะฮฺด้วยเป็นแถว ๆ

23 وَجِا۟یۤءَ یَوۡمَىِٕذِۭ بِجَهَنَّمَۚ یَوۡمَىِٕذࣲ یَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَـٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ

เวซายา เยามิซ บิจะฮันนัม เยามะอีซิน ยะตาซักกะรู อัล-อินซาน วะ อันนา ละฮุ อัซ-ซิกรอ

และวันนั้นนรกญะฮันนัมจะถูกนำมาให้ปรากฏ ในวันนั้นมนุษย์จะรำลึกขึ้นมาได้ แต่การรำลึกนั้นจะมีผลแก่เขาได้อย่างไร ?

24 یَقُولُ یَـٰلَیۡتَنِی قَدَّمۡتُ لِحَیَاتِی

ยะกูลู ยัลเยตะนี กะดัมตู เลฮายาติ

เขาจะกล่าวว่า โอ้ถ้าฉันได้ทำความดีไว้ล่วงหน้าสำหรับชีวิตของฉัน

25 فَیَوۡمَىِٕذࣲ لَّا یُعَذِّبُ عَذَابَهُۥۤ أَحَدࣱ

ฟะเยามิซ ลา ยุอะซิบบุ อะซาบาฮุ อะฮัด

แล้วในวันนั้นไม่มีผู้ใดลงโทษเช่น การลงโทษของพระองค์

26 وَلَا یُوثِقُ وَثَاقَهُۥۤ أَحَدࣱ

ยูทิคุ วะซากะ อะฮัด

และไม่มีผู้ใดผูกมัด เช่นการผูกมัดของพระองค์

27 یَـٰۤأَیَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَىِٕنَّةُ

ยา อัยยะตุฮา อัน-นัฟซุ อัล-มุตไมินนะห์

โอ้ชีวิตที่สงบแน่นเอ๋ย

28 ٱرۡجِعِیۤ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِیَةࣰ مَّرۡضِیَّةࣰ

อัรญีอี อิลา รอบบิก รอซียะฮ์ มัรดียะห์

จงกลับมายังพระเจ้าของเจ้าด้วยความยินดีและเป็นที่ปิติเถิด

29 فَٱدۡخُلِی فِی عِبَـٰدِی

ฟาซูลี เฟ อิบาดี

แล้วจงเข้ามาอยู่ในหมู่ปวงบ่าวของข้าเถิด

30 وَٱدۡخُلِی جَنَّتِی

วาดุลี จันนะติ

และจงเข้ามาอยู่ในสวนสวรรค์ของข้าเถิด

อัล-ฟัจร์

สูเราะห์นี้ในภาษาอื่น