لیل

ولیل اِزا یَغشَی

سوگند به شب هنگامی که پرده افکند.

وَالنَّهَارِ اِزا تَجَلّی

و سوگند به روز هنگامی که جلوه‌گری کند.

وَما خَلَق الذکر وَالْأُنثَىٰ

و سوگند به آن چه نر و ماده را آفرید.

اِنَّ سَعیکُم لشتی

(که) همانا کوشش‌تان پراکنده است.

فأمّا اعطی وَتَقّی

پس اما آن کس که (حق را) داد و (از ناحق) پروا داشت،

وَصَدَّقَ بِالحُسنی

و به نیکوترین زندگی تصدیق کرد،

فَسَنُیَسِّرُهُۥ لِل یُسْرَی

به زودی او را برای آسان‌ترین (زندگی)، راهوار و آسان کنیم.

وَ أَمَّا بَخیلَ وَاستَغنِیا

و اما آن کس که بخل ورزید و خود را بی‌نیاز دید،

وَ کَذّبَ بِالحُسنی

و نیکوترین (زندگی) را تکذیب کرد،

فَسَنُیَسِّرُهُۥ لِلعُسری

به زودی او را برای سخت‌ترین (زندگی‌)، راهوار و آسان کنیم.

وَما یُغنی عنهو اِزا تردّی

و هنگامی که سقوط کرد، (دیگر) مالش به کارش نیاید.

اِنَّ عَلَینا لَلهُدَى

همواره تنها بر (عهده‌ی) ما بی‌شک هدایت‌گری است.

وَ إِنَّ لَنَا لَلْآخِرَة ول-علیا

و به‌راستی دنیا و آخرت به‌درستی از ماست.

فَأَنذَرتُكُم نارا تَلَظَّیٰ

پس شما را به آتشی زبانه‌دار هشدار دادم.

یَصلَیا اِلا الاشقی

جز شقی‌ترین (مکلفان) آن را نیفروزد.

الذی کَذَّبَ

کسی که تکذیب کرد و رخ برتافت.

وَسَیُجَنَّبُهَا الاتقی

و زودا (که) پرهیزگارترین (مکلفان) از آن به شایستگی دور داشته خواهد شد.

الذی یُؤۡتِی یَتزَّکی

کسی که مال خود را می‌دهد، در حالی که خود را پاک می‌کند.

وَما لأحد عِندَهُ مِن نعمت تَج-یا

و برای احدی نزد او نعمتی دارای پاداش نیست‌.

اِلا ابتیغاء وجه رَبِّهِ الاعلی

جز خواستن رضای پروردگارش که بسی برتر است (منظوری ندارد).

ولسوف یرضا

و همانا در آینده‌ای دور، خشنود خواهد شد.