بُروج

وَسّما ذات البروج

سوگند به آسمان دارای کاخ‌ها.

ول یومی الموعود

و سوگند به روز موعود [:قیامت].

وشاهن وَمَشهُود

و سوگند به گواه و گواهی‌شونده.

قُتِلَ اصحابو الاخدود

مرگ بر آدم‌سوزان زمینِ شکاف‌دار .

اَننار ذات الوقود

آتش مایه‌دار و گیرانه‌ی انبوه.

اِذ هم عَلَیهَا قُعُود

چون آنان بر بلندای آن نشسته‌اند.

وَهُم علی یفعَلون بل مومنین شُهُود

و ایشان بر آنچه بر (سر و سامان) مؤمنان می‌آوردند، گواهانند.

وَما نَقَمُوا۟ مِنهُم ان یومینو بالله العزیز الحمید

و از آنان عیبی انتقام‌آور نگرفته بودند، جز اینکه (آنان) به خدای عزیز ستوده ایمان آوردند.

الذی مُلک السَّماء ایمان ته والله علی کُلّی شَیء شهید

کسی (که) فرمانروایی آسمان‌ها و زمین از اوست‌، و خدا بر هر چیزی بسیار گواه است.

اِنَّ الذین فتنو المؤمنین والمؤمنات ثُمَّ لم یَتُوبُوا۟ فَلَهُم عَذابُ جهنم وَلَهُم عَذابُ الحریق

بی‌امان کسانی که مردان و زنان مؤمن را به آتش در کشیده، سپس توبه نکردند، برایشان عذاب جهنم است و ایشان را عذاب بس سوزان است.

اِنَّ الذین امنوا وَ عَمِلُوا الصالحات لَهُم جنّت تَجۡرِی مِن تَحتَها ذَ ایمان لِکَ الْفَوْزُ الکبیر

بی‌گمان کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته‌(ی ایمان) کردند، برایشان باغ‌هایی (با درختان) سردرهم است که از زیر (درختان)شان نهرها روان است‌؛ این است (همان) کامیابی سالم بزرگ.

اِنَّ بَطۡشَ رَبِّک لشديدون

به‌راستی حمله‌ی پروردگارت سخت سنگین است.

اِنَّهُ هُوَ یُبۡدِئُ وَیعیدو

همواره (هم)اوست که (آفرینش را) می‌آغازد و (هم او) باز می‌گرداند.

وَهُوَ الغفور الودود

و اوست بس پوشنده‌ی (گناهان و نقصان‌ها و) بسی دوستدار (مؤمنان).

ذُو العَرش المجید

صاحب عرش و دارای کرامت و رحمتی گشاده (در عرش و فرش).

فَعَّال لِیما یوریدو

آنچه می‌خواهد (نسبت به آن) فعّال است.

هل اتیاک حَدیث الجُنود

آیا تو را حدیث سپاهیان آمد؟

فرعون ثَمود

(سپاهیان) فرعون و ثمود.

بَلِ الذین کَفَرُوا۟ فی تکذیب

بلکه آنان که کافر شده‌اند در (ژرفای) تکذیبند.

والله مِن ورآایهِم مُحِیط

حال آنکه خدا از پشتشان (بر ایشان) محیط است.

هُوَ قرآن مجید

بلکه آن قرآنی، با کرامتی گشاده است،

فی لوح مَحفوظ

(که) در لوحی [:جایگاهی آشکار] محفوظ است.