مُنافِقون

اِزا جاآکَ المنافقون نشهد اِنَّکَ لَرَسُولُ والله یعلم اِنَّکَ لَرَسُولُهُۥ والله یشهد اِنَّ المنافقین لکاذیبون

هنگامی که منافقان نزد تو آیند گویند: «گواهی می‌دهیم که تو همی به‌راستی پیامبر خدایی‌.» و خدا (هم) می‌داند که تو به‌راستی و درستی پیامبر او هستی، و خدا گواهی می‌دهد که مردم دورو بی‌گمان سخت دروغگویانند.

اتخاذوا ایمانَهُم جنّت فَصَدُّوا۟ عَن سَبِیلِ اِنَّهُم سا کانو یَعْمَلُونَ

سوگندهای خود را (چون) سپری بر خود بر گرفته، پس (مکلفان را) از راه خدا باز داشته‌اند. به‌راستی که آنان چه بد می‌کرده‌اند.

ذَ ایمان لِکَ بِأَنَّهُم امنوا ثُمَّ کَفَرُوا۟ فَطُبِعَ علی یَفقهونَ

این بدین سبب است که آنان ایمان آورده، سپس کافر شدند، در نتیجه بر دل‌هایشان مُهر زده شد و (دیگر) نمی‌توانند بفهمند.

وَإِذَا رَأَسْهُم تعجبک اجساموهوم وَإِن یا-کُو-لوُوا تَسم لقولهم کأنّهُم خُشُب مسنده یحسبون کُلا صیحه هم العَدُوُّ فَاحذَرهُم قاتلَهُمُ اَنّی یوفکون

و چون آنان را ببینی، هیکل‌هایشان تو را به شگفتی در می‌آورد و چون سخن گویند به گفتارشان گوش فرا می‌‌داری‌. ایشان دشمن (حق)اند. پس از آنان بپرهیز. خدا با آنان کشتار کرده (که) به گزاف (از حق منحرف و کنده و) افکنده می‌شوند.

وَإِذَا قِیلَ لَهُم تعالوا یستغفر لَکُم رسول الله لَوَّوا رُءُوسَهُم ورأتهم یَصُدُّونَ مستکبرون

و هنگامی که برایشان گفته شود: «بیایید تا پیامبر خدا برایتان پوشش بخواهد»، سرهای خود را بر می‌گردانند، و آنان را می‌بینی که متکبرانه (از راه خدا) باز می‌دارند.

سَوَاءٌ عَلَیهِم استغفارت لَهُم اَم لم تستغفر لَهُم لن یغفر الله اِنَّ الله الْقَوْمَ الفاسقین

بر آنان یکسان است: چه برایشان پوشش بخواهی، یا برایشان پوشش نخواهی، خدا هرگز برایشان نخواهد پوشاند. خدا بی‌گمان فاسقان را راهنمایی نمی‌کند.

هم الذین یقولون تُنفِقُوا علی عِندَ رَسُولِ الله حتّیٰ ینفَضُّوا۟ۗ ولِلَّهِ خَزَاۤىِٕنُ السَّماء ایمان ته ول ارض ولٰکن المنافقین یَفقهونَ

آنان (همان) کسانی‌اند که می‌گویند: «به کسانی که نزد پیامبر خدایند انفاق مکنید، تا (از گِردَش) پراکنده شوند حال آنکه تمامی گنجینه‌های آسمان‌ها و زمین از خداست ولی منافقان در نمی‌یابند.

یقولون لاین رّجَعنا اِلی المدینه لَیُخْرِجَنَّ الاعز مِنها الاذل ولِلَّهِ العزة ولرسولهی وللمؤمنین ولٰکن المنافقین یَعْلَمُونَ

گویند: «اگر به مدینه بر گردیم همواره آنکه عزیزتر است‌، آن زبون‌تر را بی‌چون از آنجا بیرون خواهد راند.» حال آنکه عزت تنها برای خدا و پیامبر او و مؤمنان است‌؛ لیکن این دورویان نمی‌دانند.

یا أیها الذین امنوا تُلِهکُم اموا ایمان لُکُم وَلَا اولادوکم عَن ذِکْرِ ومَن یفعل ذَ ایمان لِکَ فَأُو۟لَـٰۤىِٕكَ هم الخاسرون

هان ای کسانی که ایمان آوردید! (زنهار که) اموالتان و فرزندانتان شما را از یاد خدا غافل نگردانند و هر کس چنان کند، پس هم‌آنان خودشان زیانکارانند.

وَ أَنفِقُوا مِن ما رزقناکم مِّن قبلی ان یاتی احدکم الموت فَیَقُولَ رَبِّ أخّرتنی اجل قَرِیب فَأَصَّدَّقَ وا کُن مِّنَ الصالحین

و از آنچه روزی شما گردانیدیم، انفاق کنید، پیش از آنکه یکی از شما را مرگ فرا رسد. پس بگوید: «پروردگارم! چرا تا مدتی نزدیک (مرگ) مرا به تأخیر نینداختی تا به‌راستی تصدیق کنم و از شایستگان باشم‌؟»

وَلَن یُؤَخِّرَ الله نفساً اِزا جا اَجَلُها والله خَبیر بِمَا تَعْمَلُونَ

و هر کس اجلش فرا رسد، هرگز خدا آن را به تأخیر نمی‌افکند. و خدا به آنچه می‌کنید بسی آگاه است.