المجادله

غَد سَمِعَ الله قَول اللتی تُجَادُلُکَ فی زَوْجِهَا وَتَشکي اِلی الله والله یسمع تحاوروکما اِنَّ الله سمیعُ بصیرون

خدا به‌درستی گفته‌ی آن زنی را که درباره‌ی شوهرش با تو مجادله می‌نمود - در حالی‌که سوی خدا شکایت می‌بَرَد – شنید. خدا گفتگوی شما هر دو را می‌شنود. خدا همواره بسی شنوای بسیار بیناست.

الذین یُظَـٰهِرُونَ مِّن نِّسَاۤىِٕهِم ما هُنَّ اُمّاهاتِهِم اُمّاهاتُهُم اِلا اللای وَلَدْنَهُم وَإِنَّهُم لیقولون منکراً مِّنَ القول وزورن وَ إِنَّ الله لَعَفُوّ غفور

از میان شما کسانی که زنانشان را ظهار می‌کنند، آنان مادرانشان نیستند. مادران(حقیقی) آنان تنها کسانی‌اند که ایشان را زاده‌اند و همانا آنان سخنی ناپسند و دروغ می‌گویند. و خدا به‌راستی و درستی درگذرنده‌ی پوشاننده است.

ولذین یُظَـٰهِرُونَ مِن ثُمَّ یَعودون لِمَا فَتَح‌رِیر رَقَبَةࣲ مِّن قبلی ان یتَماسَّ ذَ ایمان لکم تُوعَظُونَ والله بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیر

و کسانی که زنانشان را ظهار می‌کنند، سپس از آنچه گفته‌اند برمی‌گردند، پیش از آنکه با یکدیگر همخوابگی کنند آزاد کردن دربندی (برعهده‌ی آنان) است. این (حکمی) است که بدان پند داده می‌شوید و خدا به آنچه انجام می‌دهید بسیار آگاه است.

فَمَن لم یَجِد فَصِیَامُ شَهۡرَیۡنِ مُتَتَابِعَیْنِ مِن قبلی ان فَمَن لم یستع فَإِطْعَامُ سِتِّینَ ذَ ایمان لِکَ لِ تومینو بالله وَتِلْکَ حدود ولیل کافرین عذاب عَلیمون

پس کسی که (این را) نمی‌یابد، باید پیش از تماسشان دو ماه پیاپی روزه بدارد و هر که نتواند، خوراندن شصت بینوا برعهده‌ی او است. این (حکم) برای آن است که به خدا و فرستاده‌ی او (درست) ایمان بیاورید و این‌هاست حدود خدا و برای کافران عذابی دردناک است.

اِنَّ الذین یُحادُّونَ الله وَرَسُولَهُ کُبِتُوا کُبِت الذین مِن وقید بَیِّنات ولیل کافرین عذاب مهین

بی‌گمان کسانی که با خدا و فرستاده‌ی او جدایی می‌کنند، ناچار با ذلت (به عقب) برگشت داده شده‌اند؛ همان گونه که آنان که پیش از ایشان بودند چنان شدند. و به‌راستی آیات روشن (خود) را فرستادیم و برای کافران عذابی خفّت‌بار است.

یوم یبعثهم الله جمیعاً فَیُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا اَحصاهُ الله وَنَسُوهُ والله علی کُلّی شَیء شهید

روزی که خدا همه‌ی آنان را (از گورهاشان) برمی‌انگیزد پس به دستاوردهاشان آگاهی مهمشان می‌دهد. خدا کارشان را به خوبی برشمرده است، حال آنکه آنان، آن را فراموش کرده‌اند. و خدا بر هر چیزی بسی گواه است.

الم تَرَ اَنَّ الله یعلم فی السَّماء ایمان ته وَما فی یکون مِن نجوا سَلاسِ اِلا هُوَ رابِعُهُم خَمۡسَةٍ اِلا هُوَ سادسهم وَلَا ادنی مِن ذَ ایمان لِکَ وَلَا اکثر اِلا هُوَ مَعَهُم اَینَ ثُمَّ یونَبِّئُهُم بِمَا یوم اِنَّ الله بِکُلِّ شَی علیمون

آیا ندیدی (که) خدا به‌راستی آنچه را که در آسمان‌ها و آنچه را در زمین است می‌داند؟ هیچ گفتگوی محرمانه‌ای میان سه تن نیست مگر آنکه او چهارمین آن‌ها است و نه پنج تن جز آنکه او ششمین آن‌ها است، و نه کمتر یا بیش‌تر جز آنکه او با آنهاست، هر جا (که) باشند. سپس روز قیامت آنان را به آنچه کرده‌اند آگاهی بس مهم خواهد داد. همواره خدا به هر چیزی بسی داناست.

الم تَرَ اِلی الذین نُهُوا۟ عَنِ النَّجْوی ثُمَّ یَعودون لِمَا نُهُوا۟ عنهو وَیَتَنَـٰجَوۡنَ بل اثمی ولعدوه ایمان نِ ومعصیت الرسول وَإِذَا جاأوک حیّاوک بِمَا لم یُحَیِّک الله وَیَقُولُونَ انفوسهم لولا یُعَذِّبُنَا الله بِمَا نقولو حَسْبُهُم فَبِئۡسَ المصیر

آیا کسانی را که از نجوا منع شدند، ندیدی (که) سپس به آنچه از آن منع گردیدند بر می‌گردند و با همدیگر به گناه دنباله‌دار و عدوان و عصیان پیامبر، محرمانه گفتگو می‌کنند و هنگامی که نزد تو آیند، تو را بدانچه خدا به آن (شیوه) زنده‌باد نگفته، زنده‌باد می‌گویند و در میان خودشان می‌گویند: «چرا به آنچه می‌گوییم خدا ما را عذاب نمی‌کند؟» جهنم برای آنان کافی است، آن را می‌افروزند. پس چه بد سرانجامی است.

یا أیها الذین اِزا تَناجَیتوم فلا تتنجوا بل اثمی ولعدوه ایمان نِ ومعصیت وَتَنَژاو بل بر وَالتَّقوی وَتَقو الله الیه تُحشَرون

هان ای کسانی که ایمان آوردید! چون با یکدیگر محرمانه گفتگو کنید، به آنچه دارای پیامدی بد و یا تعدّی و نافرمانی پیامبر است با همدیگر محرمانه گفتگو نکنید و به نیکوکاری و پرهیزگاری نجوا کنید و از خدایی که سویش محشور خواهید شد پروا بدارید.

النَّجْوی مِنَ الشّیطون لِیَحزُنَ الذین امنوا ولَیس بِضَاۤرِّهِمۡ شَیۡـًٔا اِلا بِإِذنی و علی الله فَلْیَتَوَكَّلِ المؤمنون

(اینگونه) نجوا بی‌گمان تنها از شیطان است، تا کسانی که ایمان آوردند غمگین شوند. و (این نجوا) جز به اذن خدا هیچ آسیبی به آنان نمی‌رساند. و مؤمنان باید تنها بر خدا اعتماد کنند.

یا أیها الذین اِزا قِیلَ لَکُم تفسحوا فی المجالس فَفسَحوا یفسح الله وَإِذَا قِیلَ انشوزو فانشوزو یَرفَع الله الذین امنوا مِنکُم ولذین اوتوا العلم درجات والله بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیر

هان ای کسانی که ایمان آوردید! چون به شما گفته شود: «در مجالس تا اندازه‌ی توان‌(تان برای دیگران) جای بگشایید»، پس جای گشایید، تا خدا برای شما گشایش دهد. و هنگامی که گفته شود: «برخیزید»، برخیزید. تا خدا کسانی از شما را که گرویده و کسانی را که دانش (ایمانی) داده شده‌اند به مراتبی بلند گرداند. و خدا به آنچه می‌کنید بسی آگاه است.

یا أیها الذین اِزا نجایتُم الرسول فقدیمو بین یدَی نَجْوٰیکُم صدقه ذَ ایمان لِکَ خیر لَکُم وا طَهر فَإِن لم تَجیدُوا فَإِنَّ الله غفور رحیمون

هان ای کسانی که ایمان آوردید! هنگامی که با پیامبر گفتگویی محرمانه می‌کنید، پیش از گفتگوی محرمانه‌ی خود صدقه‌ای پیشکش کنید. این برای شما بهتر و پاکیزه‌تر است. پس اگر چیزی نیافتید خدا بسی پوشنده‌ی رحمتگر بر ویژگان است.

اشفقتوم ان تُقَدِّمُوا۟ بین یدَی نَجْوٰیکُم صدقات فا-ایز لم تفعلوا وَتابَ الله علیکم فَأَقِیمُوا۟ الصلاة وااتو وَ أَطیعُوا الله والله خَبیر بِمَا تَعْمَلُونَ

آیا با بزرگداشت (حضرتش) ترسیدید که پیش از گفتگوی محرمانه‌ی خود صدقه‌هایی تقدیم دارید؟ پس چون (چنان) نکردید و خدا (هم) بر شما بازگشت (کرد)، پس نماز را بر پا بدارید و زکات را بدهید و خدا و پیامبرش را فرمان برید. و خدا به آنچه می‌کنید بسی آگاه است.

الم تَرَ اِلی الذین تولوا قوم غَضِبَ الله ما مِنکُم مِنهُم وَ یَحلیفون علی الکذب وَهُم یَعْلَمُونَ

آیا کسانی را ننگریسته‌ای که گروهی را که خدا بر آنان خشم کرده به دوستی گرفته‌اند؟ آنان نه از شمایند و نه از ایشان و به دروغ سوگند یاد می‌کنند در حالی که خودشان (هم) می‌دانند.

اَعَدَّ الله لَهُم عذاباً شَدیداً اِنَّهُم سا کانو یَعْمَلُونَ

خدا برایشان عذابی سخت آماده کرده است. بی‌گمان آنان چه بد می‌کرده‌اند.

اتخاذوا ایمانَهُم جنّت فَصَدُّوا۟ عَن سَبِیلِ الله فَلَهُم عذاب مهین

سوگندهای خود را (چون) سپری (برای خود) قرار دادند. پس از راه خدا باز داشتند. پس برایشان عذابی خفّت‌بار است.

لن تُغنیه انهُم اموا ایمان لُهُم وَلَا اولادوهوم مِّنَ الله اولئیک اصحابو هم فِیهَا خالدون

از (عذاب‌) خدا نه از اموالشان و نه از اولادشان هرگز کاری ساخته نیست. آنان همگنان دوزخند، حال آنکه در آن جاودانه‌اند.

یوم یبعثهم الله جمیعاً فَیَحلیفون یَحلفون لَکُم وَیَحسَبون علی الا اِنَّهُم هم الکاذبون

روزی که خدا همه‌ی آنان را (از گورهاشان) برمی‌انگیزد، پس همان گونه که برای شما سوگند یاد می‌کنند برای او (نیز) سوگند یاد کنند، و چنان پندارند که بر چیزی (از حق)اند. هان! آنان بی‌گمان، (هم)ایشان دروغگویانند.

اِستَحوَذَ عَلَیهِمُ الشّیطان فَأَنسَاهُم ذِکْر اولئیک حِزب الا اِنَّ حزب الشّیطون هم الخاسرون

شیطان بر آنان بس چیره شده. پس خدا را از یادشان برده. آنان حزب شیطانند؛ هان! حزب شیطان (هم)ایشان بی‌گمان زیانکارانند.

اِنَّ الذین یُحادُّونَ الله اولئیک فی الاذلین

کسانی که با خدا و پیامبرش جدایی می‌طلبد، آنان همواره در (زمره‌ی) خوارترین (مردمان)اند.

کَتَبَ الله لَأَغْلِبَنَّ اَنا وروسولی اِنَّ الله قَوِیّون عزیز

خدا (چنان) نبشته است که: «حتماً من و فرستادگانم چیره خواهیم گشت.» آری، خدا نیرومندی عزیز است.

لا خواهی یافت قومن یومینون بالله ول یومی یوآدّون حَادّ الله وَرَسُولَهُ وَلَاو اباءهم اَو ابناءهم اَو اخوا ایمان ناحوم اَو عشیرتهم اولئیک کَتَبَ فی غُلوبِهِمُ الایمان وَأیَّدَهُم بِرُوح مِنهُ وَیُدخُلُهُم تَجۡرِی مِن تَحتَها الانهار خالدین رَضِیَ الله انهُم وَرَضُوا اولئیک حِزب الا اِنَّ حزب الله هم المفلحون

(هرگز) گروهی را نخواهی یافت که به خدا و روز بازپسین ایمان می‌آورند (ولی) با کسانی (که‌) با خدا و رسولش جدایی می‌کنند، طرح دوستی افکنند؛ هر چند پدرانشان یا پسرانشان یا برادرانشان یا عشیره‌ی آنان باشند. این‌هایند (که) خدا ایمان را در دل‌هایشان نقشی پای‌برجا داده و آنها را با روحی (ایمانی) از جانب خود تأیید کرده، و آنان را به باغ‌هایی که از زیر (درختان)شان نهرها روان است در می‌آورد، حال آنکه (آنجا) ماند‌گارند. خدا از ایشان خشنود و آنها از او خشنودند. اینانند حزب خدا. آری، حزب خدا همان رستگارکنندگانند.