تَلاق

یا أیها آن‌نَبِیُّ اِزا طَلّاقتُمو آن-نسا فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ واحصو العده وَتَقو الله تُخرِجُوهُنَّ بُیُوتِهِنَّ یَخرُجْنَ ان یأتینا بِفَـٰحِشَةࣲ مبینة وَتِلْکَ حدود ومَن یَتَعَدَّ حدود الله فقد ظلم نفسه تَدۡرِی لَعَلَّ الله یُحدِث بعد ذَ ایمان لِکَ امران

هان ای پیامبر برجسته! چون زنان را طلاق گویید، پس از (زمان‌بندی) عدّه‌ی آنان طلاقشان گویید و حساب عدّه را نگه دارید. و خدا - پروردگارتان - را پروا بدارید. آنان را از خانه‌هاشان بیرون مرانید و آنها هم از خانه‌هاشان بیرون نروند، مگر آنکه مرتکب فحشایی آشکارگر گردند. و این است مرزبندی‌های الهی و هر کس از مرزهای خدا پای فراتر نهد، بی‌چون به خودش ستم کرده. نمی‌دانی، شاید خدا پس از این، جریانی (خوشایند) پدید آورد.

فَإِذَا بَلَغۡنَ اجلَهون فَأَمۡسِكُوهُنَّ بِمَعرُوفین اَو فارقوهنَّ بِ مَعروف واشهیدو ذَوی عدل مِنکُم وا قیمو الشّهادت ذَ ایمان لکم یوعَظُ بِهِی مَن کانا یومینو بالله ول یومی الآخر ومَن یتقی الله اَللهُ مَخرَجاً

پس هنگامی که عدّه‌ی آنان سر رسید به شایستگی (پیش از پایان آن) نگاهشان دارید، یا به شایستگی از آنان جدا شوید و دو مرد عادل را از میان خود (بر طلاق یا رجوع) گواه گیرید و این گواهی را برای خدا به پا دارید. این است اندرزی که - به هر کس که به خدا و روز بازپسین ایمان می‌آورده - داده می‌شود. و هر کس از خدا پروا کند، خدا برای او راه بیرون‌شدنی (از گرفتاری‌ها) قرار می‌دهد،

وَیَرزُهو حیثو یَحتَسیبو ومَن یتَوَکَّل علی الله فَهُوَ حَسبوُهُ اِنَّ الله بَالِغُ امریهی غَد جَعَلَ الله لِ کُل شَیء قدرن

و از جایی که حسابش را نمی‌کند، (خدا) روزیش می‌دهد. و هر کس بر خدا توکل کند، پس (هم) او برایش بس است. خدا کار و فرمانش را انجام‌دهنده است. به‌راستی خدا برای هر چیزی ارزش و اندازه‌ای قرار داده است.

والایی یاسین مِنَ المحیض مِن نسايکم اِنی ارتبتم فَعِدَّتُهُنَّ سه اشهر والایی لم یَحِضنَ واولات الاحمالی اجلوهنّ ان یَزَنَ حَمْلَهونَّ ومَن یتقی الله اَللهُ یسرا

و آن زنان که از خون حیض (ماهانه) نومیدند، اگر شک دارید (که خون حیضی خواهند دید یا نه، ) عدّه‌ی آنان سه ماه است و دخترانی (هم) که هنوز خون حیض ندیده‌اند (در حالی‌که در سنِ خون دیدن‌اند نیز عدّه‌شان سه ماه است) و زنان باردارِ سرآمد (عده‌)شان این است که وضع حمل کنند. و هر کس از خدا پروا بدارد خدا برایش از کارش آسانی‌‌ای می‌نهد.

ذَ ایمان لِکَ امر الله اَنزَلَهُ ومَن یتقی الله یوکَفِّر عنهو سَیِّـَٔاتِهِۦ وَیُعظِم اجرا

این است فرمان خدا که آن را سویتان فرستاده است‌. و هر کس از خدا پروا کند، بدی‌های کوچکش را از او بزداید، و پاداشش را بزرگ گرداند.

اسکینوهُنَّ حیثو سَكَنتُم مِّن وجدیکم تضاروهن لِتُضَیِّقُوا۟ عَلَیهِنَّ وَإِن کُنَّ اولاتی حمل فَأَنفِقُوا۟ حتّیٰ یَزَنَ حَمْلَهونَّ ارضعن لَکُم فَـَٔاتُوهُنَّ اُجورَهونَّ وَأتَمیرُوا بینکم وَإِن تعاسرتوم فَسْتُرْضِعُ اخری

از آن‌گونه (مسکن) که (خود) سکونت داشتید - از موجودی و توانتان - آنان را سکنا دهید و به آنان آسیب (و زیان) مرسانید، تا عرصه را بر ایشان تنگ کنید و اگر باردارند نفقه‌شان را بدهید تا بارشان را فرونهند. پس اگر برای شما (فرزندانتان را) شیر دهند مزدشان را به ایشان بدهید، و (در این باره) به شایستگی میان خودتان مشورت کنید و اگر کارتان (در این مورد) با هم به دشواری کشید، به زودی زن دیگری برای او (انتخاب کنید)، پس او را شیر خواهد داد.

لِیُنفِق ذُو سَعَةࣲ مِّن ساعتِهِی ومَن قُدِرَ عَلَیه رِزقُهُ فَلْیُنفِقْ آتاهُ یُکَلِّفُ الله نفساً اِلا مَاۤ اتیه سَیْجَعَلُ الله بعد عسرین یسرا

هر که دارای گشایش است باید از گشایشش هزینه کند و هر که روزیش تنگ شده، باید از آنچه خدا به او داده هزینه کند. خدا هیچ کس را جز (به اندازه‌ی) آنچه به او داده است تکلیف نمی‌کند. خدا به زودی پس از دشواری آسانی می‌نهد.

وَکَأَیِّن مِّن قَریه عَتَت امری رَبِّهَا وَرُسُلِهِۦ فَحَاسَبۡنَاهَا حِسَابࣰا شَدِیداً وعذّبناها عذاباً نُکراً

و چه بسیار (از) گروه‌ها که از فرمان پروردگارشان و از پیامبرانش سرپیچیدند. پس‌، از آنها حسابی سخت کشیدیم و آنان را به عذابی بس (ناهنجار و) منکر دچار کردیم.

فَذَاقَت وَبَالَ امریه وَ کانَ عاقبة امریه خُسۡرًا

پس کیفر زشت عمل خود را چشیدند و پایان کارشان زیان بود.

اَعَدَّ الله لَهُم عذاباً فَتَقُوا الله یا اولی ال-با-بی الذین غَد انزل الله الیکم ذکراً

خدا برای آنان عذابی سخت آماده کرده است. پس ای خردمندان که ایمان آوردید! از خدا پروا بدارید. به‌راستی خدا فراسوی شما یادواره‌ای فرو فرستاده است؛

رسول یتلو علیکم آیات الله مبینات لیُخْرِجَ الذین امنوا وَ عَمِلُوا الصالحات مِنَ الظلمات اِلی النور ومَن یومین بالله وَیَعَل صالح یدخله تَجۡرِی مِن تَحتَها الانهار خالدین ابدا غَد احسن الله رِزقان

فرستاده‌ای که آیات روشنگر خدا را بر شما تلاوت می‌کند، تا کسانی را که ایمان آوردند و کارهای شایسته(ی ایمان) کردند از تاریکی‌ها سوی روشنایی بیرون برد و هر کس به خدا بگرود و کار شایسته کند او را در باغ‌هایی- سردرهم- که از زیر (درختان)شان نهرها روان است، در می‌آورد (که) جاودانه برای همیشه در آن هم‌چنان ماندنی هستند. بی‌گمان خدا روزی‌ای را برایش به‌خوبی آورده است.

الله الذی خَلَق سَبۡعَ سَمَـٰوَ ایمان ته وَمِن الارض مثلُهُنَّ یتنزل الامر بَینَهُنَّ لِتَعلَمُوا اَنَّ الله علی کُلّی شَیء قدیر وا اَنَّ الله غَد احاط بِکُلِّ شَی عِلماً

خدا کسی است که هفت آسمان را و همانند آنها (هفت) زمین را آفرید. فرمان (تکوین و تشریع خدا) در میان آنها به تدریج فرود می‌آید تا بدانید که خدا به‌درستی بر هر چیزی بسیار تواناست و به‌راستی علمش همواره هر چیزی را در بر گرفته است.